Omschrijving
Al tien jaar allesbehalve saai
In 2016 introduceerde Toyota de C-HR, na de uitspraak van Akio Toyoda (de voormalig CEO en kleinzoon van de oprichter): ‘No more boring cars!’ Tien jaar later is het tijd voor een terugblik: is het gelukt? En is het als occasion eigenlijk een goede koop?
Niet gedateerd
Inmiddels zijn we al een paar jaar bij de tweede generatie, maar we richten ons nu op de eerste. Al in 2014 kwamen de Japanners met een conceptmodel genaamd C-HR Concept, in 2015 waren ze druk aan het testen en na nog een conceptmodel werd hij in maart 2016 onthuld. Al verscheen hij al een week eerder op het internet… Toen werd door AutoWeek geschreven ‘We zien een auto die duidelijk minder spectaculair en daarmee toegankelijker oogt dan de studiemodellen.’ En hij oogt ook in productievorm toch behoorlijk wild. Maar hij ziet er niet uit als een oude auto en dat is knap, want dit soort designs ogen vaak al gauw gedateerd. Maar een – nette – C-HR staat er vaak nog fris bij.
Leukste Toyota
Bij de introductie was Toyota niet heel scheutig met informatie, maar ze legden de nadruk op een sportief rijgedrag. Want ‘no more boring cars’ was een feit. Op het moment dat de pers ermee mocht rijden, dan hebben we het over november 2016, bleek dat die belofte werd waargemaakt. AutoWeek schrijft erover dat het op de sportwagen GT86 na waarschijnlijk de leukste Toyota was die je kon kopen. Ondanks de naam, die staat voor Coupe High Rider, is hij niet extreem hoog en dat vertaalt zich in het weggedrag – hij rijdt meer als een hatchback dan als een grote SUV.
Groot en klein nieuws
In 2020 pakte Toyota de C-HR lichtjes aan met een facelift, waarbij hij minimaal andere bumpers kreeg, iets andere koplampen en achterlichten, waarbij die laatsten verbonden zijn met een zwart gelakte balk. Het grootste nieuws is niet vanbuiten te zien: Android Auto en Apple Carplay zijn voortaan ondersteund, de geluidsisolatie is wat verbeterd en de stuurbekrachtiging is aangepast. Bovendien was hij er al m
